Ευρύτερη νοηματική ενότητα
Μετά τους περίφημους μακαρισμούς, η ενότητά μας αρχίζει εστιάζοντας στη θέση και την αποστολή των μαθητών. Το πλαίσιο εδώ είναι ο προφητικός ρόλος και η αποστολή των μαθητών σε σχέση με τον Ισραήλ και τα έθνη. Ο Ματθαίος κλείνει έξυπνα αυτή την ενότητα τονίζοντας την πλήρη ισχύ και ιερότητα του Μωσαϊκού νόμου ως έκφρασης του θελήματος του Θεού, και ότι η δική του ερμηνεία αυτού του νόμου βρίσκεται σε πλήρη αρμονία μαζί του έως ότου εκπληρωθεί ολοκληρωτικά. Θυμηθείτε πάλι το πλήρες πλαίσιο αυτής της ενότητας ως νόμου που δόθηκε απευθείας από τον Χριστό στους μαθητές του στο δικό του όρος στη Γαλιλαία.
Σημειώσεις
Το ανάγνωσμα της περασμένης Κυριακής τελείωσε με μια έκκληση να ζητούμε τη δικαιοσύνη του Θεού. Η αναφορά σε αυτή τη δικαιοσύνη περικλείει το σημερινό ανάγνωσμα. Η ενότητα των μακαρισμών τελειώνει με την εξής δήλωση, που περιστρέφεται γύρω από τον διωγμό των δικαίων: «Μακάριοι οι δεδιωγμένοι ένεκεν δικαιοσύνης, διότι αυτών είναι η βασιλεία των ουρανών. Μακάριοι είσθε, όταν σας ονειδίσωσι και διώξωσι και είπωσιν εναντίον σας πάντα κακόν λόγον ψευδόμενοι ένεκεν εμού. Χαίρετε και αγαλλιάσθε, διότι ο μισθός σας είναι πολύς εν τοις ουρανοίς· επειδή ούτως εδίωξαν τους προφήτας τους προ υμών.» (Ματθ. 5:10–12). Η κατακλείδα του σημερινού αναγνώσματος, που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ευαγγελικής περικοπής, είναι: «Επειδή σας λέγω ότι εάν μη περισσεύση η δικαιοσύνη σας πλειότερον της των γραμματέων και Φαρισαίων, δεν θέλετε εισέλθει εις την βασιλείαν των ουρανών.» (εδ. 20).
Επιπλέον, η σύνδεση με το ανάγνωσμα της περασμένης Κυριακής βρίσκεται στην αναφορά στο «φως», που είναι το φως το οποίο φέρει το ευαγγέλιο. Το προηγούμενο ανάγνωσμα μίλησε για αυτό το φως σε συνάρτηση με τη ζωή όπως την ορίζει το ευαγγέλιο. Εδώ το φως αναφέρεται στην ευαγγελική διδασκαλία που πρέπει να μεταφερθεί σε όλο τον κόσμο — στους Ιουδαίους καθώς και στα έθνη. Όπως δίδαξε ο Παύλος, το ευαγγέλιο προς τα έθνη δεν είναι τίποτε άλλο από τον λόγο του Θεού που είναι κατατεθειμένος στην Παλαιά Διαθήκη (Ρωμ. 1:1–2). Γι’ αυτό ο Ιησούς καθιστά εδώ σαφές ότι η βασιλεία του Θεού είναι δεμένη με τον Νόμο και τους Προφήτες, ακόμη και με το ἰῶτα του — το ιώτα είναι το μικρότερο από τα γράμματα του εβραϊκού αλφαβήτου. Ωστόσο, ενώ οι Φαρισαίοι διδάσκουν τον λόγο του Θεού αλλά δεν τον ζουν πάντοτε (Ματθ. 23:2–3), οι μαθητές του Ιησού πρέπει να κάνουν και τα δύο, αν θέλουν να είναι «μεγάλοι» στη βασιλεία, δηλαδή να καθίσουν στις θέσεις της τιμής: «Ο δε Ιησούς είπε προς αυτούς· Αληθώς σας λέγω ότι σεις οι ακολουθήσαντές μοι, εν τη παλιγγενεσία, όταν καθήση ο Υιός του ανθρώπου επί του θρόνου της δόξης αυτού, θέλετε καθήσει και σεις επί δώδεκα θρόνους κρίνοντες τας δώδεκα φυλάς του Ισραήλ.» (19:28).