OCABS Όλες οι σημειώσεις

Ερμηνευτικές σημειώσεις για το κήρυγμα και τη διδασκαλία · Παύλος Ναντίμ Ταράζι

Γ΄ Κυριακή του Λουκά

Λουκ. 7:11–16

Πρωτότυπο κείμενο

11 Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑξῆς ἐπορεύετο εἰς πόλιν καλουμένην Ναΐν· καὶ συνεπορεύοντο αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἱκανοὶ καὶ ὄχλος πολύς. 12 ὡς δὲ ἤγγισε τῇ πύλῃ τῆς πόλεως, καὶ ἰδοὺ ἐξεκομίζετο τεθνηκὼς υἱὸς μονογενὴς τῇ μητρὶ αὐτοῦ, καὶ αὕτη ἦν χήρα, καὶ ὄχλος τῆς πόλεως ἱκανὸς ἦν σὺν αὐτῇ. 13 καὶ ἰδὼν αὐτὴν ὁ Κύριος ἐσπλαγχνίσθη ἐπ᾿ αὐτῇ καὶ εἶπεν αὐτῇ· μὴ κλαῖε· 14 καὶ προσελθὼν ἥψατο τῆς σοροῦ, οἱ δὲ βαστάζοντες ἔστησαν, καὶ εἶπε· νεανίσκε, σοὶ λέγω, ἐγέρθητι. 15 καὶ ἀνεκάθισεν ὁ νεκρὸς καὶ ἤρξατο λαλεῖν, καὶ ἔδωκεν αὐτὸν τῇ μητρὶ αὐτοῦ. 16 ἔλαβε δὲ φόβος πάντας καὶ ἐδόξαζον τὸν Θεόν, λέγοντες ὅτι προφήτης μέγας ἐγήγερται ἐν ἡμῖν, καὶ ὅτι ἐπεσκέψατο ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ.

Νεοελληνική απόδοση (Βάμβας)

11Την δε ακόλουθον ημέραν επορεύετο ο Ιησούς εις πόλιν ονομαζομένην Ναΐν· και συνεπορεύοντο μετ' αυτού ικανοί εκ των μαθητών αυτού και όχλος πολύς.

12Ως δε επλησίασεν εις την πύλην της πόλεως, ιδού, εφέρετο έξω νεκρός υιός μονογενής της μητρός αυτού, και αύτη ήτο χήρα, και όχλος πολύς της πόλεως ήτο μετ' αυτής.

13Και ιδών αυτήν ο Κύριος, εσπλαγχνίσθη δι' αυτήν και είπε προς αυτήν· Μη κλαίε·

14και πλησιάσας ήγγισε το νεκροκράββατον, οι δε βαστάζοντες εστάθησαν, και είπε· Νεανίσκε, προς σε λέγω, σηκώθητι.

15Και ανεκάθησεν ο νεκρός και ήρχισε να λαλή, και έδωκεν αυτόν εις την μητέρα αυτού.

16Κατέλαβε δε άπαντας φόβος και εδόξαζον τον Θεόν, λέγοντες ότι προφήτης μέγας ηγέρθη εν ημίν, και ότι επεσκέφθη ο Θεός τον λαόν αυτού.

Ευρύτερη νοηματική ενότητα

Η ευρύτερη ενότητα στην αρχή του κεφαλαίου 7 περιλαμβάνει τη σημερινή περικοπή (που απαντά μόνο στον Λουκά), η οποία χρησιμεύει ως εισαγωγή στα ερωτήματα των μαθητών του Ιωάννη του Βαπτιστή για τον Ιησού ως «τὸν ἐρχόμενον». Η ακλόνητη πίστη και ομολογία του εθνικού εκατόνταρχου μοιάζει με εκείνη του Πέτρου νωρίτερα στο κεφάλαιο 5. Με την ανάσταση του γιου της χήρας, ο Λουκάς δείχνει σαφώς τον Χριστό ως τον ερχόμενο για τον οποίο γίνεται λόγος στον Ησαΐα και στον κύκλο θαυμάτων του Ηλία/Ελισαιέ.

Σημειώσεις

Το κεφάλαιο 7 αρχίζει με δύο περικοπές που εφαρμόζουν την εντολή να είμαστε οικτίρμονες όπως ο Θεός (βλ. το ανάγνωσμα της περασμένης Κυριακής, Λουκ. 6:31–36). Στην πρώτη (Λουκ. 7:1–10) βλέπουμε τον Ιησού να ελεεί τον δούλο ενός εκατόνταρχου, τον οποίο θεραπεύει, και εδώ τον γιο μιας χήρας, τον οποίο ανασταίνει. Και στις δύο περιπτώσεις, το υποκείμενο στοιχείο είναι η δύναμη του λόγου του Ιησού: «Διότι και εγώ είμαι άνθρωπος υποκείμενος εις εξουσίαν, έχων υπ' εμαυτόν στρατιώτας, και λέγω προς τούτον, Ύπαγε, και υπάγει; και προς άλλον, Έρχου, και έρχεται, και προς τον δούλον μου, Κάμε τούτο, και κάμνει.» (εδ. 8)· «καὶ εἶπε· νεανίσκε, σοὶ λέγω, ἐγέρθητι» (εδ. 14β). Έτσι, και οι δύο περικοπές εισάγουν τη διδασκαλία του Ιησού για την προφητεία και για τη δύναμη του Θεού που ενεργεί μέσω ενός απεσταλμένου που φέρει τον «λόγο» Του (εδ. 24–28), είτε πρόκειται για τον Ιωάννη τον Βαπτιστή είτε για τον Ιησού (εδ. 31–35). Επομένως το ουσιώδες για εμάς είναι να εμπιστευόμαστε τη διδασκαλία του Θεού όπως είναι κατατεθειμένη στις γραφές. Διαφορετικά, ακόμη και η ανάσταση κάποιου από τους νεκρούς, όπως κάνει εδώ ο Ιησούς, δεν θα ωφελήσει: «Είπε δε προς αυτόν· Εάν τον Μωϋσήν και τους προφήτας δεν ακούωσιν, ουδέ εάν τις αναστηθή εκ νεκρών θέλουσι πεισθή.» (16:31). Πράγματι, «ἐπεσκέψατο ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ» όταν «προφήτης μέγας ἐγήγερται ἐν ἡμῖν» (7:16), και προφήτης είναι εκείνος που επαναλαμβάνει τα λόγια του Θεού όπως βρίσκονται στις γραφές (εδ. 22–23).

Περαιτέρω βιβλιογραφία

Παύλος Ναντίμ Ταράζι (Paul Nadim Tarazi), New Testament Introduction, Vol. 2: Luke and Acts, St Vladimir’s Seminary Press, Crestwood, NY, 2001· σ. 64.