Ευρύτερη νοηματική ενότητα
Το σημερινό σύντομο ανάγνωσμα εισάγει την έναρξη της διακονίας του Ιησού προς τον Ισραήλ, μια σημαντική ενότητα του Ευαγγελίου του Ματθαίου (4:17–16:20). Η κλήση των μαθητών στο κείμενο είναι σύντομη και απότομη, με την εντολή «δεῦτε ὀπίσω μου». Ο Χριστός παρουσιάζεται να παίρνει την πρωτοβουλία με τη μορφή εντολής, με επίκεντρο την «αλιεία ανθρώπων». Εδώ αποκαλύπτεται η φύση της αποστολής του Χριστού, η οποία βρίσκει το συμπλήρωμά της στο ανάγνωσμα της περασμένης εβδομάδας από το Ματθ. 10 και τελικά στην τελευταία «εντολή» του Ευαγγελίου του Ματθαίου να πάνε και να μαθητεύσουν όλα τα έθνη (28:19). Έτσι, ό,τι φαίνεται να αρχίζει με στενή εστίαση στον Ισραήλ θα τελειώσει με τα «έθνη» ως τόπο του θερισμού.
Σημειώσεις
Η θάλασσα της Γαλιλαίας είναι υποκατάστατο της ρωμαϊκής/μεσογειακής θάλασσας και αντιπροσωπεύει τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, όπου Ιουδαίοι και εθνικοί ζουν μαζί και στους οποίους πρέπει να κηρυχθεί το ευαγγέλιο: στους Ιουδαίους από τον Πέτρο και στα έθνη από τον Παύλο (Γαλ. 2:7–8). Ωστόσο, εφόσον είναι ένα και το αυτό ευαγγέλιο (Γαλ. 2:7–8· επίσης 1:6–7), η κοινωνία μεταξύ Ιουδαίων και εθνικών οφείλει να είναι πλήρης. Αυτό ο Πέτρος καταλήγει να το προδώσει (Γαλ. 2:11–14). Η έμφαση στην αποδοχή των εθνικών όπως είναι αντανακλάται στο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα, στο ότι όχι μόνο ο Σίμων [εβραϊκό όνομα] εισάγεται επίσης ως Πέτρος [ελληνικό όνομα από την ίδια ρίζα με το «πέτρα»], αλλά και ζευγαρώνεται με τον αδελφό του Ανδρέα [επίσης ελληνικό όνομα, που σημαίνει τον «ανδρείο»]. Έτσι ο Πέτρος, ο αντίστοιχος του Παύλου, παρουσιάζεται να έχει δεχθεί πλήρως την αποστολική αποστολή που του ανατέθηκε, όπως φαίνεται από την αντίδρασή του: «Οι δε αφήσαντες ευθύς τα δίκτυα, ηκολούθησαν αυτόν.». Το ίδιο και ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης. Αυτό αντανακλά την επιδοκιμασία του παύλειου ευαγγελίου και της αποστολικότητάς του από τους τρεις στύλους (Γαλ. 2:9). Ο Ιησούς προπορεύεται στη «Γαλιλαία» (των εθνών), τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, όπου το ευαγγέλιο της βασιλείας (βλ. Ρωμ. 14:17· Α΄ Κορ. 4:20· 6:9–10· 15:24, 50· Γαλ. 5:21· Εφ. 5:5· Κολ. 1:13· 4:11· Α΄ Θεσ. 2:12· Β΄ Θεσ. 1:5) κηρύσσεται και στις συναγωγές, φέρνοντας θεραπεία στον «λαό», δηλαδή στους Ιουδαίους, όπως ακριβώς και στα έθνη (Αποκ. 22:2). Προσέξτε επίσης τη χρήση του μαλακίαν (ασθένεια) στο Ματθ. 4:23, που προέρχεται από την ίδια ρίζα με το μαλακοὶ… Αυτό αποτελεί μέρος μιας σειράς γνωρισμάτων τυπικών των εθνικών Κορινθίων και εμφανίζεται σε συνάφεια με τη «βασιλεία του Θεού» (Α΄ Κορ. 6:9–10).
Περαιτέρω βιβλιογραφία
David E. Garland, Reading Matthew, Crossroad Publishing Company, New York, 1995· σ. 46 κ.ε.
Παύλος Ναντίμ Ταράζι (Paul Nadim Tarazi), New Testament Introduction, Vol. 1: Paul and Mark, St Vladimir’s Seminary Press, Crestwood, NY, 1999· σ. 141–143.
Παύλος Ναντίμ Ταράζι (Paul Nadim Tarazi), New Testament Introduction, Vol. 2: Luke and Acts, St Vladimir’s Seminary Press, Crestwood, NY, 2001· σ. 49–50.
Παύλος Ναντίμ Ταράζι (Paul Nadim Tarazi), New Testament Introduction, Vol. 3: Johannine Writings, St Vladimir’s Seminary Press, Crestwood, NY, 2004· σ. 258–263.