Ευρύτερη νοηματική ενότητα
Η ευρύτερη ενότητα των παραπάνω εδαφίων καλύπτει το Ιω. 2:13–3:21 και εστιάζει στη νέα ζωή του βαπτίσματος. Σε αυτή την ενότητα ο Χριστός καθιστά περιττές τις θυσίες του ναού και έπειτα παρουσιάζει στον Φαρισαίο Νικόδημο την αναγκαιότητα της αναγέννησης διά του Πνεύματος. Εκείνο που είναι πιο χαρακτηριστικό του Ευαγγελίου του Ιωάννη είναι οι θεολογικοί του λόγοι, που έρχονται μετά από μια συνάντηση η οποία στήνει το σκηνικό για τον λόγο. Το σημερινό ανάγνωσμα αρχίζει αυτόν τον λόγο, ο οποίος τελειώνει στο εδ. 21. Το επίκεντρο αυτής της νέας ζωής βρίσκεται αποκλειστικά στην «κάθοδο-άνοδο» του Υιού του ανθρώπου, σε αντίθεση με το σχήμα «ανόδου-καθόδου» του Μωυσή στο όρος Σινά και με τη νέα ζωή που έδωσε ο Μωσαϊκός Νόμος στον λαό του Ισραήλ στην έρημο.
Σημειώσεις
Ο Υιός του ανθρώπου ολοκλήρωσε την αποστολή του (εδ. 13) και, κάνοντάς το, έδειξε τον δρόμο προς την αιώνια ζωή, που μόνο προτυπωνόταν από την παρατεταμένη πρόσκαιρη ζωή στη Χαναάν για την οποία μιλά η Τορά (εδ. 14). Ο μόνος τρόπος με τον οποίο προσφέρεται αυτή η ζωή σε όσους είναι στον κόσμο, Ιουδαίους και εθνικούς εξίσου, είναι διά της θυσίας του μονογενούς Υιού του Θεού (εδ. 16). Ωστόσο, η πρόσβαση του κόσμου σε αυτή τη ζωή εξαρτάται από την αποδοχή του ευαγγελίου και την υπακοή του στις εντολές του ευαγγελίου· διαφορετικά θα ακολουθήσει κρίση αντί για ζωή (εδ. 17–21). Όπως θα διευκρινιστεί στο Ιω. 5:19–30, η πλήρης υπακοή του Υιού του ανθρώπου στον Πατέρα του, μέχρι θανάτου σταυρού, είναι τελικά σύμφωνη με το θέλημα του Θεού, που είναι ο λόγος του στην Παλαιά Διαθήκη: ζωή σε όσους τον εισακούουν και θάνατος καταδίκης σε όσους δεν τον τηρούν. Ο λόγος της Καινής Διαθήκης επεκτείνει το ίδιο μήνυμα σε ολόκληρο τον «κόσμο», δηλαδή μαζί και στα έθνη. Ο θείος λόγος είναι εις ζωήν, όχι εις κατάκριμα, για όσους τον εμπιστεύονται με τον σωστό τρόπο: «διότι ημείς διά του Πνεύματος προσδοκώμεν εκ πίστεως την ελπίδα της δικαιώσεως. Διότι εν Χριστώ Ιησού ούτε περιτομή έχει ισχύν τινά, ούτε ακροβυστία, αλλά πίστις δι' αγάπης ενεργουμένη.» (Γαλ. 5:5–6).
Περαιτέρω βιβλιογραφία
Charles H. Talbert, Reading John, Crossroads Publishing Company, New York, 1992· σ. 95–104.
Παύλος Ναντίμ Ταράζι (Paul Nadim Tarazi), New Testament Introduction, Vol. 3: Johannine Writings, St Vladimir’s Seminary Press, Crestwood, NY, 2004· σ. 135.
Παύλος Ναντίμ Ταράζι (Paul Nadim Tarazi), Galatians: A Commentary, St Vladimir’s Seminary Press, Crestwood, NY, 1999· σ. 271–277.