OCABS Όλες οι σημειώσεις

Ερμηνευτικές σημειώσεις για το κήρυγμα και τη διδασκαλία · Παύλος Ναντίμ Ταράζι

Θ΄ Κυριακή του Λουκά

Λουκ. 12:16–21

Πρωτότυπο κείμενο

16 Εἶπε δὲ παραβολὴν πρὸς αὐτοὺς λέγων· ἀνθρώπου τινὸς πλουσίου εὐφόρησεν ἡ χώρα· 17 καὶ διελογίζετο ἐν ἑαυτῷ λέγων· τί ποιήσω, ὅτι οὐκ ἔχω ποῦ συνάξω τοὺς καρπούς μου; 18 καὶ εἶπε· τοῦτο ποιήσω· καθελῶ μου τὰς ἀποθήκας καὶ μείζονας οἰκοδομήσω, καὶ συνάξω ἐκεῖ πάντα τὰ γενήματά μου καὶ τὰ ἀγαθά μου, 19 καὶ ἐρῶ τῇ ψυχῇ μου· ψυχή, ἔχεις πολλὰ ἀγαθὰ κείμενα εἰς ἔτη πολλά· ἀναπαύου, φάγε, πίε, εὐφραίνου. 20 εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Θεός· ἄφρον, ταύτῃ τῇ νυκτὶ τὴν ψυχήν σου ἀπαιτοῦσιν ἀπὸ σοῦ· ἃ δὲ ἡτοίμασας τίνι ἔσται; 21 οὕτως ὁ θησαυρίζων ἑαυτῷ, καὶ μὴ εἰς Θεὸν πλουτῶν.

Νεοελληνική απόδοση (Βάμβας)

16Είπε δε προς αυτούς παραβολήν, λέγων· Ανθρώπου τινός πλουσίου ηυτύχησαν τα χωράφια·

17Και διελογίζετο εν εαυτώ λέγων· Τι να κάμω, διότι δεν έχω που να συνάξω τους καρπούς μου;

18Και είπε· Τούτο θέλω κάμει· θέλω χαλάσει τας αποθήκας μου και θέλω οικοδομήσει μεγαλητέρας και συνάξει εκεί πάντα τα γεννήματά μου και τα αγαθά μου,

19και θέλω ειπεί προς την ψυχήν μου· Ψυχή, έχεις πολλά αγαθά εναποτεταμιευμένα δι' έτη πολλά· αναπαύου, φάγε, πίε, ευφραίνου.

20Είπε δε προς αυτόν ο Θεός· Άφρον, ταύτην την νύκτα την ψυχήν σου απαιτούσιν από σού· όσα δε ητοίμασας, τίνος θέλουσιν είσθαι;

21Ούτω θέλει είσθαι όστις θησαυρίζει εις εαυτόν και δεν πλουτεί εις Θεόν.

Ευρύτερη νοηματική ενότητα

Η σημερινή περικοπή βρίσκεται στη μέση μιας μεγάλης ενότητας (12:1–13:9) που πραγματεύεται πλήθος ζητημάτων που αντιμετωπίζουν οι χριστιανοί πιστοί: δημόσια ομολογία πίστεως, διωγμός, πλεονεξία, υπάρχοντα, πίστη, ετοιμότητα έναντι οκνηρίας, μετάνοια και κρίση. Βρισκόμαστε στο ίδιο το κέντρο του ευαγγελικού κειμένου, όπου η κλήση είναι: «Πωλήσατε τα υπάρχοντά σας και δότε ελεημοσύνην. Κάμετε εις εαυτούς βαλάντια τα οποία δεν παλαιούνται, θησαυρόν εν τοις ουρανοίς όστις δεν εκλείπει, όπου κλέπτης δεν πλησιάζει ουδέ ο σκώληξ διαφθείρει· διότι όπου είναι ο θησαυρός σας, εκεί θέλει είσθαι και η καρδία σας.»

Σημειώσεις

Ο πλούσιος, πάλι ο Ιουδαίος, συμπεριφέρεται σαν να ήταν ο ίδιος ο Κύριος. Πράγματι, στον Λουκά, ο μόνος που θα συναγάγει (συνάξω) τους καρπούς και τον σίτο είναι ο ερχόμενος Κύριος την ημέρα της κρίσεως («Του οποίου το πτυάριον είναι εν τη χειρί αυτού και θέλει διακαθαρίσει το αλώνιον αυτού, και θέλει συνάξει τον σίτον εις την αποθήκην αυτού, το δε άχυρον θέλει κατακαύσει εν πυρί ασβέστω.» [συνάξει τὸν σῖτον]· Λουκ. 3:17). Ο αληθινός μαθητής καλείται να συνάγει μαζί με τον Κύριο και όχι μόνος του («Όστις δεν είναι μετ' εμού είναι κατ' εμού, και όστις δεν συνάγει μετ' εμού σκορπίζει.» [συνάγων]· 11:23). Η αμαρτία του πλουσίου βρίσκεται στο ότι αποφασίζει να συναγάγει τον πλούτο του πριν από τον ορισμένο καιρό, όπως ακριβώς κάνει ο άσωτος υιός («Και είπεν ο νεώτερος αυτών προς τον πατέρα· Πάτερ, δος μοι το ανήκον μέρος της περιουσίας. Και διεμοίρασεν εις αυτούς τα υπάρχοντα αυτού. Και μετ' ολίγας ημέρας συνάξας πάντα ο νεώτερος υιός, απεδήμησεν εις χώραν μακράν και εκεί διεσκόρπισε την περιουσίαν αυτού ζων ασώτως.» [συναγαγὼν]· 15:12–13). Κάνοντας αυτό, ο Ιουδαίος γίνεται τόσο «ἄφρων» όσο και τα έθνη («ἀφρόνων»), των οποίων υποτίθεται ότι είναι παιδευτής και διδάσκαλος (Ρωμ. 2:20). Θησαυρίζοντας (θησαυρίζων) για τον εαυτό του, στην πραγματικότητα «θησαυρίζεις σεαυτῷ ὀργὴν ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς καὶ ἀποκαλύψεως καὶ δικαιοκρισίας τοῦ Θεοῦ» (Ρωμ. 2:5).

Περαιτέρω βιβλιογραφία

Charles H. Talbert, Reading Luke, Smith & Helwys Publishing, Macon, GA, 2002· σ. 155 κ.ε.

Παύλος Ναντίμ Ταράζι (Paul Nadim Tarazi), New Testament Introduction, Vol. 2: Luke and Acts, St Vladimir’s Seminary Press, Crestwood, NY, 2001· σ. 103–104.